HOHOHO The Weddingday

23 december 2018 - Dharmapuri, India

Vrijdag 21 dec

Dat was nacht 1. Een nacht waarbij er veel geluiden waren die ons wakker maakten. Een stuk glas dat van de derde verdieping helemaal naar de benedenverdieping kletterde en honden die voor de slaapkamerdeuren stonden te blaffen. Rianka is vannacht uit bed gegaan omdat de deur niet dicht was...stel je voor dat die hond ineens naast mijn bed....Maar we hebben geslapen. Jolinde lag in coma op haar privékamer te snurken en die heeft niks gehoord.

Half 8 vanmorgen was het tijd om weer op te staan. Ons zelf opgefrist. Een heerlijke frisse douche zat er niet in. Dyanne, Laura F en Rianka hebben heel handig hun hoofd in een emmer ijskoud water gedrukt en elkaar geholpen met het uitspoelen van de shampoo. Tot ze erachter kwamen dat de deur van het badkamertje open was en iedereen ze een beetje te bloot konden bewonderen. Weer wat geleerd! Iedereen was klaar voor het ontbijt. Het ontbijt wordt iedere ochtend gebracht en het waren wentelteefjes met van die vruchtjes erin die je altijd als oog hebt bij je Palmpasen haantje.

Om kwart voor 10 vertrokken we richting het weeshuis. Dit is een klein afstandje lopen en we liepen door de kleine straatjes. Bijna voor elk huis zijn er op de stoep mooie tekeningen gemaakt, door de Hindoestaanse bewoners. Wat voor de bewoners een soort teken is, wat de boze geesten wegjaagt. Eenmaal aangekomen bij het weeshuis moesten we de bouwplaats bekijken van het nieuwe weeshuis en gingen we op elke verdieping bidden voor een zegen van dit weeshuis, voor de mensen die er bouwen en voor de toekomst van de kinderen. Het weeshuis dat wordt gebouwd bestaat uit 3 verdiepingen en een kelder. Wanneer het weeshuis af is, is nog de vraag. Hierna gingen we het weeshuis bekijken waar iedereen op dit moment verblijft en kregen wederom weer de overheerlijke thee en koffie.

Aangezien de planning al 100x omgegooid is en niks gaat zoals het gaat gingen we dan toch eindelijk traditionele kleding passen in de stad van Dharma Puri. En daar gingen we weer in het busje. Onderweg zijn we random nog twee keer gestopt waaronder één stop waarbij we verse kokosnoten kregen van Daniel de pastoor. En op een soort resort waar de pastor graag wilde dat wij de laatste dag moesten bijkomen. Maar dit willen wij niet, wij zijn hier niet om te ontspannen maar om te dienen. Tijdens deze route gebeurden er bij verschillende mensen bijzondere dingen.

Een ding wat er gebeurde bij Jim en Rianka willen we graag vertellen. Eerst waren ze even stil en toen moesten ze zo ontzettend hard lachen. Tijdens het wandelen kwam er een helper van de pastor naar Jim toe. Hij vertelde dat hij van God door had gekregen dat Jim druk op zoek was naar het geloof, dat God grootse plannen heeft voor Jim zijn leven en Jim zoveel gaat groeien dat hij missionair gaat werken in Nederland of verder de wereld in zal gaan. Toen riep Jim Rianka erbij. Zonder ook maar iets te zeggen over Rianka haar functie begon de man verder te profeteren. Hij zei zonder het van ons te horen dat Rianka een jeugdleider was. Dat Jim veel met Rianka moest optrekken omdat zij hem kon ondersteunen in de groei van het geloof, dat zij daar de aangewezen persoon voor was door God. Helemaal stil door de bevestigingen die ze kregen, waarnaar er keihard gelachen werd door Gods kracht door mensen heen.

Bij de tweede stop met de bus werden wij een heuse attracties, door onze blanke huid zijn wij echte aandachttrekkers. Iedereen wou met ons op de foto. Van Daniel hebben wij kokosnoten gekregen die we konden drinken en opeten. Na deze lekkere versnapering dan toch nu echt naar de stad. Aangekomen in de kleding zaak gingen de dames onder begeleiding van Daniel en Joyce naar de benedenverdieping. Alle jurken werden uit de kasten getrokken om te passen. Er was wel 1 kleedkamer dus we stonden heerlijk in de rij. Een hele happening en we hadden de tijd nodig. Sneu voor de jongens want zij waren snel klaar.

We hebben een hele tijd buiten gewacht tot iedereen terug was van het shoppen. Eindelijk zaten we allemaal in de bus, tot Jan en Maarten uit de bus gevist werden om een blouse aan te laten meten. Weg de mannen, daar zaten we dan weer in de bus te wachten. We worden zo langzamerhand net aapjes. We worden ontzettend bekeken en iedereen lijkt ons uit te lachen. Jim vinden ze allemaal geweldig om zijn rode haren. Iedereen maakt contact en wil op de foto, populaire gast die Jim.

Tegen 4 uur terug voor de lunch even chillen en weer door naar het weeshuis en daar spelen met de kinderen. We gingen de nagels lakken van de meiden en er werd henna tattoos gezet bij Linda, Simone, Laura F en Dyanne. Toen werd Jolinde ineens beneden geroepen en stond er een grote taart. De zoon van Daniel was vandaag jarig en Jolinde was gisteren jarig en dat moest nog gevierd worden. Het was een groot spektakel en goed om te weten: Jolinde is zo ongeveer uitgehuwelijkt aan hun zoon. Samen kaarsjes blazen, samen de taart aansnijden en elkaar voeren. Het geweldige moment werd afgerond met een gebed voor het nieuwe levensjaar.

Even later werd Jim door Julia even apart genomen. Ze hadden een geweldige rol voor Jim bedacht. Even later kwam Jim lachend naar ons toe. Hij was de kerstman. Een pak, een kussen met riem een masker met muts. Hij kreeg een stok met ballonnen om de kinderen te vermaken. De kinderen en Jim vonden het geweldig. Jim kreeg het warm en was klaar met zijn toneelstuk. Toen Jim zich weer ging omkleden werd hij gelijk streng toegesproken. Dit was niet de bedoeling. Hij moest mee als kerstman naar de gezinnen die we gingen bezoeken. Wij lachten ons rot. Daar gingen we dan...bidden met gezinnen en een kerstman mee.

In de avond gingen we naar verschillende gezinnen op huisbezoek. Allereerst bij een Hindoestaans gezin waarbij de man des huizes nog niet bekeerd was en niet thuis was. Voor de vrouw en kinderen hebben we gebeden, gezongen en Evert praise gedanst. In het huis kregen we te eten. Lekker pittig.... daarna zijn we naar een net bekeerde hindoe geweest die ziek was en gebed nodig had. Wat zijn de mensen dankbaar dat wij er zijn, voor ze bidden en voor ze zingen. Een vermoeiende en indrukwekkende dag. Samen hebben we nagesproken en de dag afgesloten. Heerlijk naar bed....behalve een deel van de groep die Eems even veel hebben gelachen op ons dakterras. Pas half 12 thuis zijn.

Groetjes Rianka en Jolinde

Uitspraken van de dag

  • Linda: Waar haalt pastor Daniel zijn energie toch vandaan? Rianka, dat krijgt hij zeker van de Heilige Geest. Met een combi van een beetje ADHD
  • Jim is aan het worstelen met het eten zonder bestek en zegt gefrustreerd en lachend: nu snap ik waarom de mensen hun restjes eten laten liggen'
  • Laura Fransen. Oeps weer een vlek. Nu snappen jullie waarom ik van mijn oma op mijn twaalfde een slabbetje kreeg. Jolinde echt gebeurd.
  • Julia: och wat schattig zeg dit is een mini banaan. Gert Jan: nou zeg, het lijkt wel een tampon
  • Julia: ik ben echt verbaasd hoeveel soorten “schappen” er bestaan bij de christenen, discipelschap en gemeenschap. Bij ons in Brabant heb je ook schappen en dan zeggen we: doe je schap eens goed joh. Dan heb je een decolleté
  • Jan wordt net als ons irritant in de avond. Hij heeft nu de bijnaam: KLOJAN
  • Jim: ik wil geen thee, ik wil wel naar de wc
  • Lach niet te hard Zuidwolde, dat doen wij wel
  • Je had erbij moeten zijn 
     

14 Reacties

  1. Berto Pekel:
    23 december 2018
    Mooi om te zien hoe het met jullie gaat. En de teksten zijn leuk uitgebreid ..!
    Succes, veel plezier en groeten..!!
  2. Ellen.:
    23 december 2018
    Volgens mij een reis om nooit te vergeten. Dikke knuffel en heel veel plezier.
  3. Gradus en Helma:
    23 december 2018
    Geweldig, fijn om zo te kunnen lezen wat jullie ervaringen zijn in India. Lieve groetjes voor iedereen!
  4. Rina en Hans:
    23 december 2018
    Mooi om te lezen en fijn dat het goed gaat met jullie. Houden zo!
    Een hartelijke groet,
  5. Barbara Bisschop:
    23 december 2018
    Wat hebben jullie al veel meegemaakt in zo'n korte tijd! Dat beloofd wat! En zo bijzonder om te horen wat er met Jim en Rianka is gebeurd. God is zo aanwezig.....
    Ik blijf jullie op de voet volgen en kijk uit naar jullie volgende verhaal! Geniet en laat je verwonderen!Liefs, Barbara
  6. Robert en Ingrid:
    23 december 2018
    Fantastisch om jullie verhaal te lezen! Dit zijn bijzondere ervaringen die jullie hier op doen. Geniet er van! Wij blijven jullie volgen.
    Liefs!
  7. Theresia:
    23 december 2018
    Wauw.... wat een beleving! Jullie mogen de liefde van onze Vader doorgeven (ook) aan de mensen daar. Lach... en de wereld lacht terug.
    groetjes en heel veel plezier gewenst, Arthur, Theresia en Maurice
  8. Bé Bols:
    23 december 2018
    Waarom was deze mogelijkheid er 60 jaar geleden toch niet. Jullie zijn wat dat betreft bevoorrechte mensen. Dit vormt je verdere leven. Hoe is de temperatuur daar?
  9. Gerda Van Raalte:
    23 december 2018
    Wat geweldig om jullie verhalen te lezen en Jim wat een bijzondere ervaring voor jouw. Deze ervaringe zullen jullie nooit vergeten. Heel bijzonder, verheug mij op het volgende verhaal.
    Veel liefs
    Gerda van raalte
  10. Mathilde:
    23 december 2018
    Mooi om te lezen!!! Fijne kerstdagen daar!
    Groetjes uit Hardenberg
    Peter,Mathilde,Joas,Siem en Sil
  11. Joke Bouma:
    23 december 2018
    Jolinda nog van harte gefeliciteerd met je verjaardag jij hebt alvast een voorproefje gehad hoe je een huwelijkstaart moet aansnijden. Veel plezier en Gods zegen voor dit prachtige werk. Groet Bart en Joke
  12. Chris en Diny.:
    23 december 2018
    Fijn om te horen dat het goed met jullie gaat. Het is goed om je geloof zo uit te dragen. We hopen dat jullie er echt van genieten.
  13. Rolanda en de rest:
    24 december 2018
    Leuk om beelden te zien en verhalen te lezen!
    Arie Rolanda
  14. Sacha:
    24 december 2018
    Wat gaaf om te lezen! En zo mooi dat jullie mogen dienen in India. God is goed. Gods zegen voor de rest van de reis.
    Groetjes Sacha